به قول یه مهندسی، در ایران کسی که مسئولیت دارد اختیار ندارد و آنکه اختیار دارد مسئولیت ندارد و آن که اختیار و مسئولیت دارد(آتش به اختیار) تندرو است و عقل ندارد.
در ایران، آنکه سخنران است مشاور دارد اما آنکه کننده کار و عمل گراست مشاور ندارد.
در ایران، آنکه تعهد دارد تخصص ندارد و آنکه تخصص دارد تعهدی به نظام حاکم ندارد و از ایران مهاجرت کرده و آنکه تعهد و تخصص دارد خانه نشین است.